خواب و خیال

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت

پرده ی خلوت این غم کده بالا زد و رفت

کنج تنهایی مارا به خیالی خوش کرد

خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت

درد بی عشقی ما دید و دریغ اش آمد

آتش شوق در این جان شکیبا زد و رفت

خرمن سوخته ی ما به چه کارش میخورد

که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت

رفت و از گریه ی طوفانیم اندیشه نکرد

چه دلی داشت خدایی که به دریا زد و رفت

بود آیا که ز دیوانه ی خود یاد کند

آنکه زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت

سایه آن چشم سیه با تو چه میگفت که دوش

عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت

+ خداکنه واقعا از زندگیت راضی باشی که غیر از این هیچی از خدا نمیخام، هروقت از ته دل خندیدی مطمئن باش منم خوبم

+ نمیدونم چرا روزی صدبار میام اینجا! قبلا ماهی ی بار هم سر نمیزدم!

نازنین ترین مریم...