ابان

ثانیه ها و دقیقه ها و ساعت ها و روزها و هفته ها و ماه ها گذشتند تا دوباره برسیم به پاییز، پاییز اومد تا دقیقا تو زرد ترین روزاش ، وسط وخیم ترین حال عاشقاش، میانه ی این فصل خش خش و بارون و شب و تنهایی، ابان رو بهم نشون بده!

پاییز ی مریضیه که ی عده خاص دارن، ی مریضی ای که از مهر شروع میشه تو ابان اوج میگیره و اذر هم رو به بهبودی میره، عین سرماخوردگی مثل سرطان، دیدی بعضیا سرما که میخورن حالشون خیلی بد میشه؟ بعضیا هم با چندتا قرض خوب میشن پاییزم همینه بعضیا مریضیه پاییزشون خیلی وخیمه، مثلا ی تولدی ی خاطره ای ی سالگرد اشنایی یا جدایی یا هرچی ، اینا وقتی میفته وسط پاییز مریضی عود میکنه، مریضی که تنها درمونش شاید سیگار و بام و علی اذر و همایون شجریانه(ابر میبارد و من میشوم .....).

مریضیه من خیلی داره پیشرفت میکنه ، خدا کمک کنه 19 ابان امسالو! خدا کمک کنه.خدا کمک کنه اون همه شوغ تبریک و هدیه و پرواز که همش داخل یک قفس باید سرکوب بشه.

اوهم از توله های ابان بود......

فصل فصلم هجوم ابان هاست ، تف به جغرافیای تنهایی

نازنین ترین مریم...