بدون عنوان

ینی میدونما حرف واسه گفتن زیاده ولی اینقدر دلم پر حرفه همشون دارن جون میدن و میمیرن. حکایت منا اون همه جمعیت از چندتا در کوچیک رد ممیشن میمیرن. حرفای منم از ی زبون و چندتا انگشت ک تایپ میکنن بیشترن

دلتنگیام زیادن قد همه ی ثانیه ها....

بقول علی اذر تشنه ی یک صحبت طولانیم !!!ولی با کی؟؟اصلا کی میفهمه؟؟؟تو دنیایی ک همه عاقلن و همه حساب کتابی شدن و دودوتاشون 4 ک میشه هیچ دنبال 5 و 6 میگردن کی ب حرفای ی دیوونه گوش میده؟؟ مجبورم ی خورده اینجا بنویسم واسه خودم .

از ادما دلم گرفته !!ادم ک نه انسان ها. ما اگه ادم بودیم الان تو بهشت بودیم با حوا !!

زندگیم بهم ریخته!!ظاهرش خوبه فقط خودم میدونم چ خبره!سخته ی عمر همه چی رو بریزی تو خودت.... سخته همیشه خودتو نادیده بگیری واسه خوش بودن بقیه.... سخته تنها باشی ولی تنهایی بقیه رو پر کنی.... سخته به دلت بگی هیس دل اون مهمه... سخته غم داشته باشی ولی دل نفهمت نگران غم بقیه باشه...سخته غم کج رفتن بقیه رو بخوری...سخته ی جا برسی از دو طرف بن بست باشه.

خدا اینترنتم داره؟؟ینی میشه اینجا هم سر بزنه؟؟یکی باید باشه جواب این نفسای سنگین منو بده یا نه!!